Contact
Line : comsiam
ถ้าเจ้าของไม่อยู่แล้วระบบยังเดิน นั่นแหละคือการโตจริง
🔍 บทนำ: ถ้าเจ้าของหยุด ระบบหยุดไหม
คำถามที่เจ้าของระบบไม่ค่อยกล้าถามตัวเองคือ
“ถ้าฉันหายไป 2 สัปดาห์ ระบบจะยังเดินไหม”
หลายระบบตอบคำถามนี้ไม่ได้
เพราะ:
- การตัดสินใจยังต้องผ่านเจ้าของ
- ปัญหายังต้องรอเจ้าของ
- งานสำคัญยังต้องให้เจ้าของอนุมัติ
- ความรู้ยังอยู่ในหัวเจ้าของ
พูดตรงจากงานจริง
ถ้าระบบต้องมีเจ้าของอยู่ตลอด นั่นไม่ใช่ระบบที่โต — แต่มันคือภาระที่ขยายตัว
🔍 “เจ้าของหายไปได้” หมายถึงอะไร
ไม่ใช่:
- ทิ้งระบบ
- ไม่รับผิดชอบ
- ปล่อยปละละเลย
แต่หมายถึง:
- ระบบตัดสินใจเองในเรื่องประจำ
- ปัญหาเล็กไม่ต้องเรียกเจ้าของ
- ทีมทำงานตามโครง ไม่ใช่ตามตัวคน
- เจ้าของโฟกัสงานเชิงทิศทาง ไม่ใช่งานประจำ
ระบบที่ดี
ต้อง ลดการเรียกชื่อเจ้าของลงเรื่อย ๆ
⚠️ ระบบที่ต้องมีเจ้าของตลอด จะไม่มีวันโตจริง
จากเคสจริง:
- เจ้าของเก่ง → ระบบไม่ถูกบังคับให้ฉลาด
- เจ้าของแก้เร็ว → โครงไม่ถูกแก้
- เจ้าของตัดสินใจหมด → ทีมไม่เติบโต
- เจ้าของล้า → ระบบเริ่มช้า
ทั้งหมดนี้
คือระบบที่
ผูกชีวิตตัวเองไว้กับคนคนเดียว
❌ ความเข้าใจผิด: “เจ้าของต้องคุมใกล้”
เจ้าของระบบจำนวนมากคิดว่า:
- ❌ ไม่อยู่ = เสี่ยง
- ❌ ไม่คุม = พัง
- ❌ ปล่อย = เละ
ความจริงคือ
ระบบที่ต้องคุมตลอด
คือระบบที่ ยังไม่ถูกออกแบบ
🔍 เจ้าของระบบที่คิดเป็น จะถามอะไร
แทนที่จะถามว่า:
“ถ้าไม่มีฉัน ใครจะดูแล”
เขาจะถามว่า:
- เรื่องไหนควรถูกตัดสินใจอัตโนมัติ
- เรื่องไหนควรถูกฝังเป็นกติกา
- เรื่องไหนไม่ควรมาถึงฉันอีก
- ฉันควรหายไปจากจุดไหนก่อน
นี่คือการคิด
เพื่อคืนชีวิตให้เจ้าของ และคืนความอิสระให้ระบบ
🛠️ วิธีคิดแบบเจ้าของระบบ: ทำให้ตัวเอง “ไม่จำเป็น”
ถ้าผมเป็นเจ้าของระบบ
ผมจะทำแบบนี้:
- ลิสต์ทุกเรื่องที่ต้องเรียกผม
- แยกว่าเรื่องไหนควร “หายไป” จากโต๊ะผม
- สร้าง Default และ Guardrail แทนการอนุมัติ
- ทำให้ทีมตัดสินใจได้โดยไม่กลัวพัง
- วัดผลจากจำนวนเรื่องที่ไม่ต้องถามผมอีก
เป้าหมายคือ
ให้ระบบเดินได้ โดยที่ผมไม่ต้องอยู่ทุกวัน
⚠️ ทำไมเจ้าของหลายคน “หายไปไม่ได้”
เพราะ:
- กลัวเสียการควบคุม
- ผูกคุณค่าตัวเองกับการแก้ปัญหา
- เคยชินกับบทบาทฮีโร่
- ระบบไม่เคยถูกบังคับให้ยืนเอง
แต่การเป็นฮีโร่ตลอด
คือ ต้นทุนที่แพงที่สุดของการเติบโต
🧯 สัญญาณว่า “ระบบคุณยังต้องพึ่งเจ้าของมากเกินไป”
ถ้าคุณ:
- ถูกเรียกทุกเรื่อง
- หยุดงานไม่ได้
- ลาพักแล้วระบบสะดุด
- ไม่มีใครกล้าตัดสินใจแทน
นี่คือสัญญาณว่า
ระบบของคุณยังไม่ได้รับอนุญาตให้โตจริง
🔍 ระบบที่ดี ต้อง “ปล่อยให้เจ้าของหาย”
แนวคิดแบบเจ้าของระบบจริง:
- เจ้าของ = ผู้ออกแบบ ไม่ใช่ผู้แบก
- ระบบที่ดี ลดการพึ่งเจ้าของลงเรื่อย ๆ
- ทีมที่ดี กล้าตัดสินใจภายใต้โครงสร้าง
- การโตที่แท้จริง คือการที่เจ้าของไม่จำเป็นในงานประจำ
ระบบที่ดี
จะค่อย ๆ ทำให้เจ้าของ
มีอิสระ โดยที่ระบบไม่อ่อนแอ
✅ บทสรุปแบบเจ้าของระบบ (บทปิดเฟส)
ถ้าระบบของคุณ:
- เดินได้โดยไม่ต้องเรียกคุณ
- แก้ปัญหาเล็ก ๆ ได้เอง
- โตได้โดยไม่ต้องเพิ่มคน
- ไม่ต้องมีฮีโร่
ขอแสดงความยินดี
นั่นไม่ใช่ความเสี่ยง
แต่มันคือ การออกแบบที่ผ่าน
เจ้าของระบบที่ดี
จะไม่ถามว่า
“ฉันเก่งพอไหม”
แต่จะถามว่า
“ระบบของฉัน ยังต้องการฉันในเรื่องไหนบ้าง — และเรื่องไหนควรเลิกเรียกฉันได้แล้ว”
🔍 คำถามชวนคิด (ปิดเฟส)
ถ้าวันพรุ่งนี้คุณหายไป 1 เดือน
ระบบของคุณจะสะดุดตรงไหนบ้าง
และจุดไหนควรถูกออกแบบใหม่
เพื่อให้ครั้งหน้า
คุณหายไปได้ยาวขึ้น
โดยที่ระบบยังเดินต่ออย่างมั่นคง?
