Contact
Line : comsiam
เพราะระบบที่ต้องใช้คนจำนวนมากเพื่อแก้ความพลาด คือระบบที่ยังไม่เรียนรู้
🔍 บทนำ: ทำไมพลาดที ต้องระดมทั้งทีม
หลายระบบเมื่อเกิดความผิดพลาด:
- เรียกประชุมด่วน
- ดึงคนเก่งมาช่วย
- ไล่หาคนผิด
- แก้เฉพาะหน้า
ผ่านไปไม่นาน ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
แล้วพลาดแบบเดิมซ้ำอีก
พูดตรงจากงานจริง
ถ้าความผิดพลาดแต่ละครั้งยังต้องใช้คนเยอะเท่าเดิม ระบบไม่ได้พัฒนาเลย
🔍 “ใช้คนน้อยลง” หมายถึงอะไร
ไม่ใช่:
- โยนความผิดให้ระบบ
- ปล่อยให้พลาดซ้ำ
- ลดคนรับผิดชอบ
แต่หมายถึง:
- ระบบกันความพลาดตั้งแต่ต้น
- ระบบจำได้ว่าพลาดตรงไหน
- ระบบจำกัดผลกระทบอัตโนมัติ
- คนไม่ต้องเข้ามาดับไฟทุกครั้ง
ระบบที่ดี
ต้อง ดูดซับความผิดพลาด แทนที่จะขยายมัน
⚠️ ระบบที่แก้พลาดด้วยคน จะพลาดซ้ำเสมอ
จากเคสจริง:
- แก้ด้วยการเตือน → คนลืม
- แก้ด้วยกติกา → คนฝืน
- แก้ด้วยการอบรม → คนลาออก
- แก้ด้วยฮีโร่ → ระบบนิ่ง
ทั้งหมดนี้
คือการ ใช้แรงคน กลบอาการระบบ
❌ ความเข้าใจผิด: “พลาดแล้วมีคนเก่งมาช่วยก็พอ”
เจ้าของระบบจำนวนมากคิดว่า:
- ❌ คนเก่งช่วยทัน = ปลอดภัย
- ❌ มีทีมพร้อม = รับได้
- ❌ แก้ได้ทุกครั้ง = ไม่ต้องออกแบบ
ความจริงคือ
ยิ่งพึ่งคนมาก
ระบบยิ่ง ไม่ถูกบังคับให้ฉลาดขึ้น
🔍 เจ้าของระบบที่คิดเป็น จะถามอะไร
แทนที่จะถามว่า:
“ใครพลาด”
เขาจะถามว่า:
- ระบบเปิดช่องให้พลาดตรงไหน
- พลาดแล้ว ทำไมมันลาม
- ทำยังไงให้พลาดแบบนี้ ไม่ต้องเรียกคน
- ระบบควรแก้เองได้แค่ไหน
นี่คือการคิด
จากโครงสร้าง ไม่ใช่จากบุคคล
🛠️ วิธีคิดแบบเจ้าของระบบ: ให้ระบบรับมือแทนคน
ถ้าผมเป็นเจ้าของระบบ
ผมจะทำแบบนี้:
- บันทึกความผิดพลาดทุกครั้งเป็นข้อมูล
- ออกแบบ Guardrail แทนการเตือน
- จำกัดผลกระทบให้แคบที่สุด
- ทำ Auto-recovery สำหรับเรื่องซ้ำ
- วัดผลจาก “จำนวนคนที่ต้องเข้าแก้”
เป้าหมายคือ
พลาดได้ แต่ไม่ต้องเรียกใคร
⚠️ ทำไมหลายระบบไม่ลดการใช้คน
เพราะ:
- แก้ด้วยคนเร็วกว่า
- ไม่ต้องลงทุนโครงสร้าง
- มองไม่เห็นต้นทุนระยะยาว
- คิดว่าพลาดเป็นเรื่องคน
แต่ทุกครั้งที่ใช้คนแก้
คุณกำลัง สอนระบบว่าไม่ต้องเรียนรู้ก็ได้
🧯 สัญญาณว่า “ระบบคุณใช้คนแก้พลาดมากเกินไป”
ถ้าคุณ:
- ปัญหาเดิมต้องเรียกคนเดิม
- คนเก่งเหนื่อยกับเรื่องซ้ำ
- ระบบไม่ดีขึ้นหลังพลาด
- การพลาด = เหตุฉุกเฉิน
นี่คือสัญญาณว่า
ระบบของคุณยังไม่โตพอจะดูแลตัวเอง
🔍 ระบบที่ดี ต้อง “ฉลาดขึ้นหลังจากพลาด”
แนวคิดแบบเจ้าของระบบจริง:
- พลาด = ข้อมูล
- ข้อมูล = วัตถุดิบในการออกแบบ
- ระบบที่ดี ลดการพึ่งคนลงเรื่อย ๆ
- ความผิดพลาดควรแพงขึ้นกับระบบ ไม่ใช่กับคน
ระบบที่ดี
ไม่กลัวความผิดพลาด
แต่มัน ไม่ยอมพลาดแบบเดิมซ้ำ
✅ บทสรุปแบบเจ้าของระบบ
ถ้าระบบของคุณ:
- พลาดที ต้องระดมคน
- แก้แล้วไม่ดีขึ้น
- คนล้ากับเรื่องเดิม
ปัญหาไม่ใช่ทีม
แต่คือ คุณยังใช้คนแก้ความผิดพลาด แทนที่จะให้ระบบเรียนรู้
เจ้าของระบบที่ดี
จะไม่ถามว่า
“ใครควรรับผิดชอบ”
แต่จะถามว่า
“เราจะออกแบบยังไง ให้ความผิดพลาดครั้งหน้าต้องใช้คนน้อยกว่าวันนี้”
🔍 คำถามชวนคิด
จากความผิดพลาดล่าสุดในระบบคุณ
มีกี่คนที่ต้องเข้าไปแก้
และถ้าเหตุการณ์เดียวกันเกิดซ้ำ
คุณสามารถออกแบบอะไรเพิ่ม
เพื่อให้ครั้งหน้าต้องใช้คนลดลงครึ่งหนึ่งได้บ้าง?
