Contact
Line : comsiam
เพราะระบบที่ต้องรอคนช่วยทุกครั้ง คือระบบที่ยังไม่พร้อมใช้งานจริง
🔍 บทนำ: พังไม่กลัว กลัวฟื้นไม่เป็น
ระบบพัง เป็นเรื่องปกติ
สิ่งที่ไม่ปกติคือ:
- พังแล้วต้องโทรหาเจ้าของระบบทุกครั้ง
- พังแล้วต้องรอคนเก่งมาช่วย
- พังแล้วใช้เวลานานกว่าจะกลับมา
พูดตรงจากงานจริง
ระบบที่ดี ไม่ได้ถูกวัดจากการไม่พัง
แต่วัดจาก
ความสามารถในการกลับมาได้เร็ว โดยไม่ต้องพึ่งฮีโร่
🔍 “ฟื้นตัวได้เอง” หมายถึงอะไร
หมายถึง:
- พังแล้วรู้ว่าพัง
- พังแล้วแยกส่วนที่เสีย
- พังแล้วเริ่มใหม่ได้
- พังแล้วไม่ลากทั้งระบบลง
ระบบที่ดี
ต้องคิดเรื่อง “การกลับมา”
ตั้งแต่วันแรก
ไม่ใช่คิดตอนเกิดเหตุ
⚠️ ระบบที่ฟื้นไม่เป็น มักล่มนานกว่าที่ควร
จากเคสจริง:
- Service หนึ่งล่ม แต่ทั้งระบบหยุด
- ข้อมูลค้าง แต่ไม่มีทางเคลียร์เอง
- Process ค้าง ต้องรอรีสตาร์ทมือ
- ระบบรอคนตัดสินใจทุกจุด
ผลคือ
Downtime ยาว
ทีมเครียด
ลูกค้าเสียความเชื่อใจ
❌ ความเข้าใจผิด: “แค่มี Backup ก็พอ”
เจ้าของระบบจำนวนมากคิดว่า:
- ❌ มี Backup = ปลอดภัย
- ❌ มีแผนกู้ = พร้อมแล้ว
- ❌ เดี๋ยวกู้กลับมาได้
ความจริงคือ
Backup ช่วยตอน “พังแล้ว”
แต่ระบบฟื้นตัวได้เอง
ช่วยตอน “กำลังพัง”
และ ลดเวลาที่ทุกอย่างหยุดนิ่ง
🔍 เจ้าของระบบที่คิดเป็น จะถามอะไร
แทนที่จะถามว่า:
“ถ้าพัง เรากู้ยังไง”
เขาจะถามว่า:
- ระบบรู้ได้เองไหมว่ากำลังพัง
- ส่วนที่พัง ถูกแยกออกอัตโนมัติหรือไม่
- มีอะไรที่รีสตาร์ทเองได้
- จุดไหนต้องให้คนตัดสินใจจริง ๆ
นี่คือการคิด
ลดเวลาพึ่งคน เพิ่มเวลาพึ่งระบบ
🛠️ วิธีคิดแบบเจ้าของระบบ: ออกแบบเพื่อการฟื้นตัว
ถ้าผมเป็นเจ้าของระบบ
ผมจะวางแบบนี้:
- แยกส่วนที่พังบ่อยออกจากระบบหลัก
- ทำ Health Check ที่ใช้งานได้จริง
- ตั้ง Auto-restart ในจุดที่ปลอดภัย
- ทำ Failover ให้ระบบเลือกทางเอง
- ซ้อมการพังและการฟื้นเป็นประจำ
เป้าหมายคือ
พังแล้วไม่ต้องตื่นตกใจ เพราะระบบรู้หน้าที่ของมัน
⚠️ ทำไมหลายระบบ “ฟื้นไม่เป็น”
เพราะ:
- ออกแบบมาให้ “ต้องไม่พัง”
- ไม่เคยซ้อมเหตุฉุกเฉิน
- ทุกอย่างรอคำสั่งจากคน
- กลัวทำระบบซับซ้อน
แต่ระบบที่ไม่เผื่อการฟื้น
มักกลายเป็น
ระบบที่ล่มยาวที่สุด
🧯 สัญญาณว่าระบบของคุณ “ฟื้นไม่เป็น”
ถ้าคุณ:
- พังที ต้องรวมทีมด่วน
- ต้องรอคนเก่งคนเดิมเสมอ
- รีสตาร์ทแล้วลุ้นทุกครั้ง
- ไม่มีใครกล้าปล่อยระบบจัดการเอง
นี่คือสัญญาณว่า
ระบบของคุณ
ยังไม่ถูกออกแบบให้กลับมาเอง
🔍 ระบบที่ดี ต้อง “ล้มแล้วลุกได้เอง”
แนวคิดแบบเจ้าของระบบจริง:
- พังเล็ก = ฟื้นอัตโนมัติ
- พังใหญ่ = จำกัดผลกระทบ
- ระบบรู้สถานะตัวเอง
- คนเข้ามาเฉพาะตอนจำเป็น
ระบบที่ดี
ไม่ต้องมีคนเฝ้า 24 ชั่วโมง
เพราะมัน เฝ้าตัวเองได้ในระดับหนึ่ง
✅ บทสรุปแบบเจ้าของระบบ
ถ้าระบบของคุณ:
- ต้องมีคนเฝ้าตลอด
- พังแล้วทุกคนเครียด
- ฟื้นแต่ละครั้งคือดราม่า
ปัญหาไม่ใช่ทีม
และไม่ใช่เครื่อง
แต่คือ ระบบยังไม่ถูกออกแบบให้ฟื้นตัว
เจ้าของระบบที่ดี
จะไม่ถามว่า
“จะป้องกันไม่ให้พังยังไง”
แต่จะถามว่า
“ถ้ามันพัง เราจะกลับมาได้เร็วแค่ไหน โดยไม่ต้องพึ่งฮีโร่”
🔍 คำถามชวนคิด
จากระบบที่คุณดูแลอยู่
ถ้ามันพังตอนตีสามคืนนี้
มีอะไรบ้าง
ที่มันควร “ฟื้นตัวได้เอง”
โดยไม่ต้องรอคุณตื่น?
